Ik steun
sluit

Wat bewoners langs de Mpanga ons leren over klimaatadaptatie en waarom hun stem ook in Antalya moet klinken

Wat heeft een rivier in Oeganda met de klimaattop te maken?

9 november, 2026

Een klimaattop in Turkije lijkt ver weg van een rivieroever in West-Oeganda. Toch begint daar het verhaal dat Join For Water meeneemt naar COP31 in Antalya.

Aan de Mpanga, de rivier die vanuit het Rwenzori-gebergte langs Fort Portal naar het George-meer stroomt, zitten boeren, vissers en buurtbewoners rond een bordspel. Het heet de Mpan’game. Op het speelbord ligt hun eigen rivier: de moerassen die water vasthouden, de oevers die door vee worden beschadigd, de plekken waar afval zich ophoopt.

Wie meespeelt, denkt mee over oplossingen. Niet een ministerie dat van bovenaf beslist, maar mensen die van de rivier leven en samen bepalen wat eerst moet gebeuren.

Het is een klein beeld. Maar het vat samen waar klimaatadaptatie echt over gaat.

 

Verandert het wel iets?

Waarom zou een waterorganisatie met beperkte middelen naar een klimaattop in Antalya trekken? Die vraag krijgen we soms. Klimaattoppen zijn groot, duur en vaak tergend traag.

Ons antwoord gaat over rechtvaardigheid én financiering. Want in Antalya wordt mee bepaald hoe de wereld straks beoordeelt of landen zich beter kunnen aanpassen aan klimaatverandering. Wat niet zichtbaar wordt in internationale klimaatdoelen, dreigt ook bij de financiering uit beeld te verdwijnen.

 

Wat telt als klimaatadaptatie?

Vorig jaar, op COP30 in Belém, werd een reeks van 59 vrijwillige indicatoren aangenomen om te meten hoe landen zich aanpassen aan klimaatverandering. Water krijgt daarin een eigen plaats. Maar over de indicatoren bestaat nog discussie. De verdere uitwerking ervan staat op de agenda van COP31.

Dat klinkt technisch, maar de gevolgen zijn heel concreet.

Als we klimaatadaptatie alleen meten aan de hand van nieuwe kranen, leidingen of andere infrastructuur, blijft veel belangrijk werk onzichtbaar. Denk aan herstelde moerasgebieden die water vasthouden, gemeenschappen die hun rivier beschermen of lokale watercomités die samen beslissen over het beheer.

Precies die inspanningen maken mensen en ecosystemen weerbaarder tegen droogte en overstromingen. Ze verdienen erkenning in het klimaatbeleid én toegang tot financiering.

Ook tijdens de vorige klimaattoppen pleitte Join For Water ervoor om water en gezonde ecosystemen een volwaardige plaats te geven in het internationale klimaatbeleid. De discussies over hoe landen hun vooruitgang meten, zijn nog niet afgerond. In Antalya willen we daarom een stap verder gaan: zorgen dat de ervaringen van lokale gemeenschappen ook hun weg vinden naar nationale adaptatieplannen en internationale afspraken.

V.l.n.r.: COP29 in Bakoe, Azerbeidzjan (2024), en COP30 in Belém, Brazilië (2025)

 

Van de Andes tot West-Afrika

Ook aan de andere kant van de wereld zien we hoe belangrijk samenwerking rond water is.

De rivier die in Ecuador Mayo heet en in Peru Chinchipe, verbindt gemeenschappen over de landsgrens heen. Het stroomgebied staat onder druk door ontbossing, mijnbouw en extreem weer.

In 2022 sloten 97 vertegenwoordigers van watercomités, lokale gemeenschappen en andere betrokkenen een akkoord over het gezamenlijke beheer van hun rivier. De helft van hen waren vrouwen. Een aantal van die vrouwen bleef samenwerken en noemt zich vandaag cuidadoras: hoedsters van het stroomgebied. Ondertussen worden drinkwatersystemen hersteld en groeit het initiatief voor een gezamenlijk waterfonds.

In Benin werken gemeenschappen met onze partner Eco-Bénin aan het herstel van het landschap in de Mono-vlakte. Door bomen en struiken op landbouwgrond te planten, helpen ze water vast te houden en erosie tegen te gaan.

Het zijn verschillende initiatieven, maar ze vertrekken vanuit hetzelfde principe: gezonde ecosystemen en de betrokkenheid van lokale gemeenschappen zijn essentieel om met klimaatverandering om te gaan.

 

Van lokale oplossingen naar internationaal beleid

Wat betekent dat voor de onderhandelingen in Antalya?

Landen werken aan nationale adaptatieplannen: strategieën om zich voor te bereiden op de gevolgen van klimaatverandering. Daarin bepalen ze welke uitdagingen prioritair zijn en welke maatregelen nodig zijn.

Join For Water wil dat zulke plannen verder kijken dan technische infrastructuur. Ook het herstel van rivieren en wetlands, duurzaam waterbeheer en de kennis en zeggenschap van lokale gemeenschappen moeten een volwaardige plaats krijgen.

Daarom werken onze partners in Oeganda, Benin en Ecuador aan beleidsanalyses. Ze onderzoeken welke problemen gemeenschappen ervaren, waar het beleid tekortschiet en hoe hun ervaringen beter kunnen doorwerken in nationale plannen.

Die inzichten nemen we mee naar Antalya. Samen met de Klimaatcoalitie, in contacten met de Belgische delegatie en tijdens activiteiten in het waterpaviljoen willen we drie boodschappen naar voren brengen:

  • Gezonde ecosystemen zijn een essentieel onderdeel van klimaatadaptatie. Rivieren, bossen en wetlands beschermen mensen tegen de gevolgen van droogte en overstromingen.
  • Lokale gemeenschappen moeten mee kunnen beslissen. Hun kennis, ervaring en betrokkenheid maken oplossingen duurzamer.
  • Klimaatfinanciering moet ook deze aanpak ondersteunen. Niet alleen infrastructuur, maar ook natuurherstel en lokaal waterbeheer verdienen investeringen.

 

Geen eindpunt

Antalya is een tussenstation. In december volgt de VN-Waterconferentie in Abu Dhabi. En in 2027 vindt COP32 plaats in Ethiopië, op Afrikaanse bodem. De keuzes die vandaag worden gemaakt, zullen ook daar doorwerken.

We gaan dus niet naar Antalya om er gewoon bij te zijn. We willen dat de ervaringen en voorstellen van mensen zoals de bewoners rond de Mpanga meetellen in de internationale klimaatbeslissingen.

Want klimaatrechtvaardigheid begint bij waterrechtvaardigheid.

 

Lees meer